DE SITE

Lent: Weekly meditation on the 'Way of the Cross'

PAROCHIE

ICC

LINKS

Deze website is een initiatief van de Z. Titus Brandsmaparochie en is speciaal gericht op jongvolwassenen van 18 tot 35 jaar, oftewel 'de tweede 18 jaar'. Uiteraard is iedereen welkom die geïnteresseerd is!

Contact: pastoraal werker Yuri Saris - yurisaris@gmail.com

Sluit venster

Every catholic church holds paintings or statues that depict the sequence of stations or steps between Jesus' persecution and His crucifixion and entombment. The object of these Stations is to help the faithful to make a spiritual pilgrimage of prayer, through meditating upon the chief scenes of Christ's sufferings and death. It has become one of the most popular devotions for Roman Catholics, usually held on friday in anticipation on 'Good Friday', the day we remember Jesus' crucifixion.

Dates: Friday-evenings March 7th, 14th, 21th and 28th, April 4th and 11th.
Time: 18.00-19.00 hrs
Place: Church 'Johannes de Doper', Bergstraat 17 Wageningen
Information: Sophie Ngala (sophiengala@yahoo.com) and Fusta Azupogo (azfusta@yahoo.co.uk)


James Tissot - A woman whipes the face of Jesus


Sluit venster

The Z. Titus Brandsma parish welcomes a growing international catholic community (ICC). If you like to know  more about them you can visit the english part of the site dedicated to their presence and activities:

- The site of the ICC >>

Sluit venster

Terugblik op Taizé Rotterdam

De afgelopen dagen heb ik met een groep jongelui deelgenomen aan de Europese Taizé ontmoeting in Rotterdam. We waren een apart stel, want onze deelnemers kwamen niet uit één land zoals de andere groepen.



De afgelopen dagen heb ik met een groep jongelui deelgenomen aan de Europese Taizé ontmoeting in Rotterdam. We waren een apart stel, want onze deelnemers kwamen niet uit één land zoals de andere groepen, maar uit alle windstreken van de wereld: Nederland, België, Kenia, Rwanda, Indonesië, Brazilië, Mexico en China. Iemand noemde ons ‘Taizé in small’. En Taizé zelf is al zo klein... Het is wonderlijk en mooi zoals de eenvoudige, intieme en lyrische christelijke mystiek van dat kleine Taizé zichtbaar wordt in een complexe en soms holle en harde westerse wereld. ‘Als een mosterdzaadje’, zou Jezus treffend zeggen.

Verleden jaar waren we met een vergelijkbare groep in Poznan, Polen. Het was voor mij persoonlijk de eerste directe kennismaking met Taizé. Het raakte mij diep. Ik had nog geen precies beeld van de gemeenschap, wist dat het oecumenisch was en zeer veel jongeren aantrok, christen en niet-christen, kerkelijk en niet-kerkelijk, gelovig en niet-gelovig. Ik vermoedde dat deze toegankelijkheid en populariteit het gevolg was van een wat impliciete, meer algemene evangelische boodschap. Het tegendeel bleek echter het geval, op geen enkele wijze verhullen de zang, lezingen, catechese en gebeden de boodschap van het Evangelie, zo mooi verwoord en gecomponeerd in een nieuw Taizélied dat klonk in Rotterdam:

Let all who are thirsty come.
Let all who wish receive
the water of life freely.
Amen, come Lord Jesus.
Amen, come Lord Jesus.

Hetgeen wat mij het diepste trof was de vanzelfsprekendheid van geloof bij zoveel jonge, moderne mensen. In Nederland is het zoeken, en soms vergeefs, naar jonge mensen die diep bewogen zijn door het Evangelie, en dit ongedwongen zichtbaar laten zijn. Begrijp me overigens niet verkeerd, ik voel mij prima thuis in Nederland, in onze cultuur, in onze kerk. De mentaliteit van niets-voor-lief-nemen, alles bevragen, alles onderzoeken, in bijzonder je eigen standpunt, het kan tot een indringend en diep geloofsgesprek leiden. Deze innerlijke en intellectuele uitdaging ga ik graag aan, het houdt me scherp en open in mijn geloof. Maar af en toe gewoon geloven, niet alles bevragen, niet alles relativeren, niet alles wegredeneren, simpelweg vertrouwen in het verhaal van eeuwen, vanuit Schrift, Traditie en kerk, samen met de kinderen van de wereld...dat is toch heel weldadig.

Zo’n moment werd me tijdens de dagen ook een keer onverwacht in de schoot geworpen. Ik liep wat rond in Ahoy. De meeste van de 30.000 jongeren waren elders, in de stad, bij workshops of om gewoon even wat anders te doen. Ik kwam aan bij een van de twee gebedshallen en zag dat er vooraan een kleine 300 mensen verzameld waren. Toen ik dichterbij kwam zag ik dat een eucharistieviering met enkele van de broeders op het punt stond te beginnen. Het stond nergens vermeld, niet in de programmaboekjes, niet op de posters. Ik voegde me rustig bij de groep jongeren en hoorde Spaans, Engels, Duits, Pools, Russisch en verder onherkenbaar gemompel om mij heen. Toen de viering begon sloeg ik met iedereen om mij heen een kruisteken. Hoe zouden we al die talen laten samengaan? Heel eenvoudig, de vaste gebeden en gezangen klonken in Latijn, de lezingen in Engels, en woordenloze stiltes weefden alles en allen samen. Ook met ons biddend lichaam vormden we een eenheid, we stonden op, bogen, knielden en gingen weer zitten op de gepaste momenten, accentueerden zo ons gebed en gingen mee in de liturgie. Toen volgde de communiegang, en plots zette iemand een Taizégezang in:

Bless the Lord, my soul and bless His holy name.
Bless the Lord, my soul, Who leads me into life.

De een na de ander volgde, steeds meer stemmen klonken in harmonie, en zo ging ik voor het eerst van mijn leven zingend ter communie.

                                                                                                                                                                                                                             - pastoraal werker Yuri Saris



Let all who are thirsty come

Bless the Lord my soul

 



 

Comments (0)


This thread has been closed from taking new comments.