DE SITE

Lent: Weekly meditation on the 'Way of the Cross'

PAROCHIE

ICC

LINKS

Deze website is een initiatief van de Z. Titus Brandsmaparochie en is speciaal gericht op jongvolwassenen van 18 tot 35 jaar, oftewel 'de tweede 18 jaar'. Uiteraard is iedereen welkom die geïnteresseerd is!

Contact: pastoraal werker Yuri Saris - yurisaris@gmail.com

Sluit venster

Every catholic church holds paintings or statues that depict the sequence of stations or steps between Jesus' persecution and His crucifixion and entombment. The object of these Stations is to help the faithful to make a spiritual pilgrimage of prayer, through meditating upon the chief scenes of Christ's sufferings and death. It has become one of the most popular devotions for Roman Catholics, usually held on friday in anticipation on 'Good Friday', the day we remember Jesus' crucifixion.

Dates: Friday-evenings March 7th, 14th, 21th and 28th, April 4th and 11th.
Time: 18.00-19.00 hrs
Place: Church 'Johannes de Doper', Bergstraat 17 Wageningen
Information: Sophie Ngala (sophiengala@yahoo.com) and Fusta Azupogo (azfusta@yahoo.co.uk)


James Tissot - A woman whipes the face of Jesus


Sluit venster

The Z. Titus Brandsma parish welcomes a growing international catholic community (ICC). If you like to know  more about them you can visit the english part of the site dedicated to their presence and activities:

- The site of the ICC >>

Sluit venster

Wetenschap is poëzie

Uit: Column Canttekening studentenvereniging KSV. St. Franciscus

Onlangs hebben we op het studentenpastoraat SP&C een inleiding astronomie gehad. De spreker, een jonge wetenschapper, vertelde bevlogen over de oorsprong, structuur en ontwikkeling van het heelal. We begonnen met een satellietfoto van in schaduwen gehulde aarde en maan, zoomden uit naar het zonnestelsel met haar 8 planeten (Pluto is enkele jaren geleden kosmologisch gedegradeerd), wierpen toen een virtuele blik op sterrenstelsel ‘de Melkweg’, waarin onze Zon, Aarde en buurplaneten slechts onzichtbaar gruis zijn, en eindigden met een digitale weergave van het ‘lokale’ universum – zeg maar je eigen kosmische straatje – waarin reeds duizenden vergelijkbare sterrenstelsels voortrazen. De schatting is dat het hele heelal mogelijk 500 miljard tot één biljoen van deze sterrenstelsels herbergt.

De ontzaggelijke nietigheid en kwetsbaarheid van de Aarde is onvoorstelbaar. Dat bleek de afgelopen weken toen een minuscuul ruimtepluisje (een meteoriet met een doorsnee van ongeveer 10 meter) de dampkring binnendrong en in de Russische Oeral een ravage veroorzaakte met honderden gewonden. Later diezelfde dag scheerde een astroïde van 60 meter doorsnee rakelings langs de aarde (op 27.000 km afstand). Een directe impact zou de vernietigende kracht van 138 Hiroshima atoombommen gehad hebben. Ondertussen gaan wij rustig onze dagelijkse gang, niet vermoedend wat ons allemaal ‘boven het hoofd hangt’.

Wetenschap helpt ons om een beeld te vormen van de vele wonderen van de werkelijkheid, om het onvoorstelbare voor te stellen. Maar op het moment dat we de uiterste krachten, grenzen en dimensies proberen te doorgronden, van het subatomaire Higgs-Boson deeltje tot kosmische clusters van sterrenstelsels die op ramkoers liggen, lijkt wetenschap ook tot poëzie te worden: prachtige namen, termen en beelden weven zich samen tot een fascinerend en ritmisch woordenspel.

Wetenschap schuurt – of scheert – dan plots langs kunst en religie: alle drie zijn pogingen van de mens om de grootsheid en schoonheid van de werkelijkheid te vatten, te overdenken en te verwerken. Een theorie, gedicht en gebed blijken dan verwant, vrucht van de zoekende, denkende en creatieve mens. Een laboratorium, schrijfkamer en kerk zijn dan simpelweg verschillende ‘werkplaatsen’ waar de mens druk bezig is.

De bioloog en astrofysicus dr. Marcel Minnaert (1893-1970) verwoordt de verwantschap van wetenschap en poëzie treffend:

“Denk niet dat de oneindig verscheiden stemmingen der natuur voor de wetenschappelijke waarnemer iets van hun dichterlijkheid verliezen: door de gewoonte van het opmerken wordt ons schoonheidsgevoel verfijnd, en rijker gekleurd de stemmingsachtergrond waarop zich de afzonderlijke feiten aftekenen. De samenhang tussen de gebeurtenissen, het verband van oorzaak en gevolg tussen de onderdelen van het landschap, maken een harmonisch geheel van wat anders slechts een aaneenschakeling zou zijn van losse beelden.”

Ik sluit me hier van harte denkend, dichtend en biddend bij aan.

- Pastoraal werker, Yuri Saris