DE SITE

Lent: Weekly meditation on the 'Way of the Cross'

PAROCHIE

ICC

LINKS

Deze website is een initiatief van de Z. Titus Brandsmaparochie en is speciaal gericht op jongvolwassenen van 18 tot 35 jaar, oftewel 'de tweede 18 jaar'. Uiteraard is iedereen welkom die geïnteresseerd is!

Contact: pastoraal werker Yuri Saris - yurisaris@gmail.com

Sluit venster

Every catholic church holds paintings or statues that depict the sequence of stations or steps between Jesus' persecution and His crucifixion and entombment. The object of these Stations is to help the faithful to make a spiritual pilgrimage of prayer, through meditating upon the chief scenes of Christ's sufferings and death. It has become one of the most popular devotions for Roman Catholics, usually held on friday in anticipation on 'Good Friday', the day we remember Jesus' crucifixion.

Dates: Friday-evenings March 7th, 14th, 21th and 28th, April 4th and 11th.
Time: 18.00-19.00 hrs
Place: Church 'Johannes de Doper', Bergstraat 17 Wageningen
Information: Sophie Ngala (sophiengala@yahoo.com) and Fusta Azupogo (azfusta@yahoo.co.uk)


James Tissot - A woman whipes the face of Jesus


Sluit venster

The Z. Titus Brandsma parish welcomes a growing international catholic community (ICC). If you like to know  more about them you can visit the english part of the site dedicated to their presence and activities:

- The site of the ICC >>

Sluit venster

Panorama

Uit: Annuarium KSV St. Franciscus 2011-2012

Een tijdje geleden bezocht ik sinds vele jaren weer eens mijn jeugdstadje Valkenburg aan de Geul. Tijdens een wandeling door een bos kwam ik plots op een boomloze open plek, bovenop een heuvel. Voor me zag ik het dal waarin het mergelplaatsje al een kleine duizend jaar beschut ligt. In de verte rees het landschap weer golvend op.

Valkenburg is omringd door heuvels en bossen, alsof het ontsproten is op de bodem van een meteorietinslag. In het midden van de hoge bosranden piekt uit het centrum van de stad, een eeuwenoude, verwoeste hoogteburcht. Rudiment van een roerige riddertijd. Hiermee in contrast glimt tussen het loof de glazen piramide van een kuuroord.

Het bruin van de heuvels, het zilver van de stad, het groen van het loof, het geel van het vergane slot en het blauw van de lucht mengen zich tot een prachtig panorama.

Ik zag dit niet toen ik als tiener door de toeristische straten liep, met flesjes bier in de goot en patatzakjes in de struiken, waar met regelmaat een zomerse vechtpartij uitbrak tussen Engelse en Valkenburgse jongeren. Ik zag dit niet toen ik tussen de verwoeste mergelblokken en afgebroken muren van de kasteelruïne liep.

Soms is afstand nodig om het schone weer te zien. De afstand van tijd, als we terugkijken naar vroeger of terugkeren naar plaatsen van weleer. De afstand van ruimte, als we een foto bekijken, een schilderij, een kustlijn, een heuvellandschap, een bergketen.

Of een horizon, de schijnbare lijn tussen hemel en aarde. De mooiste horizon, het mooiste panorama, is enkel zichtbaar vanuit de ruimte. Elke astronaut spreekt met ontzag en ontroering over het moment dat hij de blauwe aarde ziet oplichten in de oneindige nacht van het heelal. Misschien verklaart dat wel waarom God niet resoluut ingrijpt in ons soms gebroken bestaan: de wereld is zo onvoorstelbaar mooi van hoog daarboven.

                                                                                                                                                                                       - Yuri Saris, pastoraal werker