DE SITE

Lent: Weekly meditation on the 'Way of the Cross'

PAROCHIE

ICC

LINKS

Deze website is een initiatief van de Z. Titus Brandsmaparochie en is speciaal gericht op jongvolwassenen van 18 tot 35 jaar, oftewel 'de tweede 18 jaar'. Uiteraard is iedereen welkom die geïnteresseerd is!

Contact: pastoraal werker Yuri Saris - yurisaris@gmail.com

Sluit venster

Every catholic church holds paintings or statues that depict the sequence of stations or steps between Jesus' persecution and His crucifixion and entombment. The object of these Stations is to help the faithful to make a spiritual pilgrimage of prayer, through meditating upon the chief scenes of Christ's sufferings and death. It has become one of the most popular devotions for Roman Catholics, usually held on friday in anticipation on 'Good Friday', the day we remember Jesus' crucifixion.

Dates: Friday-evenings March 7th, 14th, 21th and 28th, April 4th and 11th.
Time: 18.00-19.00 hrs
Place: Church 'Johannes de Doper', Bergstraat 17 Wageningen
Information: Sophie Ngala (sophiengala@yahoo.com) and Fusta Azupogo (azfusta@yahoo.co.uk)


James Tissot - A woman whipes the face of Jesus


Sluit venster

The Z. Titus Brandsma parish welcomes a growing international catholic community (ICC). If you like to know  more about them you can visit the english part of the site dedicated to their presence and activities:

- The site of the ICC >>

Sluit venster

De Sacramenten van de levensstaat

Huwelijk

De bruiloft te Kana is een van de epifanische momenten in het leven van Jezus, oftewel een van de momenten dat Jezus Zichzelf 'openbaart' en kenbaar maakt. Klassiek wordt deze gebeurtenis wel Jezus' eerste openbare optreden genoemd (Joh. 2:1-10):



"Op de derde dag werd er een bruiloft gevierd te Kana in Galilea, waarbij de moeder van Jezus aanwezig was. Ook Jezus en zijn leerlingen waren op de bruiloft uitgenodigd. Toen de wijn opraakte, wendde de moeder van Jezus zich tot Hem en zei: ‘Ze zitten zonder wijn.’ Jezus antwoordde: ‘Wat hebben ik en u daarmee van doen, vrouwe? Mijn uur is nog niet gekomen.’ Zijn moeder zei tegen de dienaren: ‘Wat Hij u ook beveelt, doe het maar.’

Nu stonden daar zes stenen waterbakken ten behoeve van het Joodse reinigingsgebruik, elk met een inhoud van twee tot drie metreten. ‘Doe die bakken vol water,’ beval Jezus hun. Ze deden ze vol water, tot de rand toe. Vervolgens zei Hij: ‘Schep er nu wat uit en breng het naar de tafelmeester.’ En ze deden het. De tafelmeester proefde het water dat wijn was geworden, maar wist niet waar die vandaan kwam; de dienaren die het water geschept hadden wisten het wél. De tafelmeester riep dus de bruidegom en zei: ‘Iedereen schenkt toch eerst de beste wijn, en de gewone pas wanneer er al flink gedronken is. Maar u hebt de beste wijn bewaard tot het laatst!’ "



Jezus is getuige van dit huwelijk. Maar meer nog dan dat, Hij heiligt het moment, Hij maakt het perfect: Hij verandert water in wijn, oftewel Hij maakt van het gewone het bijzondere. Meer dan eens komt Jezus over het huwelijk te spreken als een heilig en onbreekbaar verbond tussen man en vrouw. Zo waarborgt Hij de gelijkheid van man en vrouw, daar waar de vrouw in Jezus' tijd eigenlijk rechteloos was in het huwelijk en altijd door een man verstoten kon worden. Jezus maakt het huwelijk tot een beeld van Gods verbond met de mens (Marcus 10:1-9):

"Hij vertrok vandaar en ging naar het gebied van Judea en de overkant van de Jordaan. Weer gingen massa’s mensen samen naar Hem op weg, en zoals gewoonlijk gaf Hij hun weer onderricht. Er kwamen farizeeën op Hem af met de vraag of een man zijn vrouw mag verstoten; ze wilden Hem op de proef stellen. Hij gaf hun ten antwoord: ‘Wat heeft Mozes u voorgeschreven?’ Ze zeiden: ‘Mozes heeft toegestaan een scheidingsakte te schrijven en haar dan te verstoten.’ Daarop zei Jezus hun: ‘Omdat u verstokt van hart bent, heeft Mozes u dat voorgeschreven. Maar vanaf het begin van de schepping heeft Hij hen mannelijk en vrouwelijk gemaakt. Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich hechten aan zijn vrouw, en die twee zullen één zijn. Ze zijn dus niet meer twee, maar één. Dus: wat God heeft verbonden, moet de mens niet scheiden.’ "

(Priester)wijding

Jezus spreekt met kracht over de waarde van het huwelijk, een enkele keer maakt Hij echter een uitzondering (Mat. 19:11-12):


Hij zei tegen hen: ‘Niet iedereen kan deze kwestie begrijpen, alleen degenen aan wie het gegeven is: er zijn mannen die niet trouwen omdat ze onvruchtbaar geboren werden, andere omdat ze door mensen onvruchtbaar gemaakt zijn, en er zijn mannen die niet trouwen omdat ze zichzelf onvruchtbaar gemaakt hebben met het oog op het koninkrijk van de hemel. Laat wie bij machte is dit te begrijpen het begrijpen!’

In deze uitspraak van Jezus herkent de Katholieke kerk een uitnodiging tot celibatair leven en een bijzondere verwachting en verkondiging van het koninkrijk van God, twee kenmerken van het gewijde priesterschap. In die zin verstaan zijn het priesterschap en de celibataire levensstaat een eschatologisch teken, oftewel een levenshouding die al verwijst naar hoe het leven aan het 'einde der tijden' zal zijn als we tot nieuw en eeuwig leven verrezen zijn. Dit raakt aan een andere uitspraak van Jezus (Mat.22:30):

"Want bij de opstanding huwt men niet en wordt men niet uitgehuwelijkt, maar is men als engelen in de hemel."


Ten slotte is het celibataire priesterschap ook vrucht van de navolging van Jezus zelf en hoe Hij leefde. Op basis van het Nieuwe Testament mag gesteld worden dat Jezus ook ongehuwd en celibatair was. Als Jezus de leerlingen roept, dan verwacht Hij van hen dat ze alles achterlaten. De navolging van Christus, door Hemzelf geroepen en gezonden, is voor een priester in de Katholieke kerk niet alleen een navolging naar verkondiging en werkzaamheid, maar ook naar levensstaat.

Het samengaan van huwelijk en priesterschap

Het is niet juist om huwelijk en priesterschap tegenover elkaar te plaatsen, als zouden het concurrenten zijn of als zou de ene levensstaat beter of heiliger zijn dan de andere. Het zijn beide Sacramenten, beide tekens van Gods liefdevolle relatie met ons. Je zou echter kunnen zeggen dat het huwelijk en het priesterschap hier elk op een eigen wijze uitdrukking aan geven:

- Het huwelijk is teken van Gods verbond met de mens op aarde: deze is onbreekbaar, liefdevol en levengevend.
- Het priesterschap is teken van Gods belofte aan de mens van de hemel: deze is nabij en we kunnen nu al vanuit deze belofte en verwachting leven.

>> Volgende: De Sacramenten van de menselijke broosheid


Meer over de Sacramenten

1) De Sacramenten I: een korte introductie
2) De Sacramenten II: 'Rites de Passage'
3) De Sacramenten III: betrokken op en herinnering aan Jezus Christus
          - De Sacramenten van initiatie
          - De Sacramenten van de levensstaat
          - De Sacramenten van de menselijke broosheid
4) De Sacramenten IV: bediening en zelfgave van Jezus Christus
5) De Sacramenten V: handig, maar zijn ze écht nodig?